Subiektywną cechą jest zależność ''czegoś'' od ''czegoś''. Jeżeli np wydaje się nam, że z daleka, że budynek jest mały to małość ta jest cechą uzależnioną od odległości w jakiej się znajdujemy. Subiektywne pojmowanie więc dobra i zła polega na tym, ze jeżeli jakiś przedmiot posiada cechę dobra lub zła to posiada ją w zależności od podmiotu. Czyli bez ''podmiotu'' przedmiot ten nie był by ani dobry ani zły. W sytuacji opisanej wyżej obserwujący budynek jest ''podmiotem''. Pojmując to- bez podmiotu budynek nie byłby ani duży ani mały - nie byłoby podmiotu oceniającego budynek. Wszystko na świecie raczej zależy od czegoś więc czy właśnie subiektywne patrzenie na etykę nie jest tym właściwym? Bo np czy ktoś jest dobry dla kogoś zależy czy go lubi czy nie.. Czy musi to robić czy nie i z pewnością jest wiele innych ''zależności''. Uważam więc, ze subiektywne spojrzenie na etykę jest właśnie tą teorią, którą należy uznać za prawdziwą. Niestety nie umiem obalić innych dlatego, niech będą i istnieją trzy aż ktoś wymyśli kolejne a następnie i tak ktoś obali je wszystkie.